 |
 |
|
| اشک سرما |
 |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 19 اردیبهشت1386ساعت 21:34 توسط شیوا |
|
|
از دريا پرسيدم :
كه اين امواج ديوانه ى تو ، از كرانه ها چه مي خواهند ؟ چرا امواج پريشان و در به در ، سر به كرانه هاي از همه جا بي خبر مــــي زنند؟ دريا ، در مقابل سوا لم گريست !امواج هم گريستند... آن وقت دريا گفت : كه طعمه ى مرگ ، تنها آدم ها نيستند ، امـواج هم مانند انسان ها مي ميرند ! و اين امواج زنده هستند ، كه لاشه ى امـواج مرده را ، شيون كنان به گورستان سواحل خاموش مي سپارند!... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 19 اردیبهشت1386ساعت 21:32 توسط شیوا |
|
|
زندگی - يا حداقل آن چيزی که بتوان زندگیاش خواند - متأسفانه (یا خوشبختانه) مثل تستهای کنکور نيست که فقط به دنبال جواب آخر باشی. آنچه نمره دارد روش صحيح است. جالبتر اينکه بیشتر وقتها اصلا «جواب آخر» بيمعنی است! هزار نکتهی باريکتر ز مو اينجاست |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 19 اردیبهشت1386ساعت 21:12 توسط شیوا |
|
 |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 19 اردیبهشت1386ساعت 21:12 توسط شیوا |
|
|
سلام شیوا جون........
اول از همه میخوام تولد وبلاگتو بهت تبریک بگم..! امیدوارم مطالب بلاگتم مثل خودت دلنشین .دوست داشتنی و خاکی باشن...... قربانت : ( الهام )
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 19 اردیبهشت1386ساعت 20:54 توسط شیوا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
غربت کوچه های پیچ در پیچ بی خاطره
|
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1386 |
| پیوندها |
|
کابوس نقره ای |
|
RSS
|
